2026-08-27
Głęboko zanurzona pompa głębinowa musi pozostać odpowiednio zanurzona i zaopatrzona w wystarczającą ilość wody przez cały czas pracy.
Jeśli studnia nie może uzupełnić wody tak szybko, jak pompa ją usuwa, dynamiczny poziom wody może nadal spadać. Gdy woda dotrze do wlotu pompy, urządzenie może rozpocząć pobieranie powietrza, powodując niestabilny przepływ lub pracę bez wystarczającej ilości wody.
Stan ten jest powszechnie nazywany pracą na sucho.
Praca na sucho może spowodować uszkodzenie pompy, silnika, łożysk i innych podzespołów. Może również powodować silne wibracje, przegrzanie, utratę ciśnienia tłoczenia i powtarzające się awarie panelu sterowania.
Niezawodna ochrona wymaga czegoś więcej niż tylko zainstalowanie pojedynczego czujnika. System powinien łączyć:
Potwierdzona dobra wydajność
Prawidłowa wydajność pompy
Odpowiednia głębokość montażu
Odpowiednie zanurzenie
Zabezpieczenie poziomu wody lub elektryczne
Logika bezpiecznego wyłączania
Kontrolowany automatyczny restart
Uruchomienie i badania okresowe
Zabezpieczenie przed suchobiegiem jest systemem rezerwowym. Nie oznacza to, że pompa przewymiarowana będzie odpowiednia do studni o niskiej wydajności.
Praca na sucho ma miejsce, gdy pompa pracuje bez wystarczającej ilości wody przepływającej przez sekcję hydrauliczną i wokół silnika.
Warunek ten nie zawsze oznacza, że cała studnia jest pusta.
Pompa odwiertowa może pracować na sucho, gdy:
Dynamiczny poziom wody spada poniżej wlotu pompy.
Woda okresowo zakrywa i odsłania wlot.
Pompa produkuje więcej wody niż studnia jest w stanie dostarczyć.
Czujnik poziomu jest umieszczony nieprawidłowo.
Sito wlotowe zostaje zablokowane.
Powietrze lub gaz dostaje się do pompy.
Zawór jest zamknięty lub rurociąg jest zatkany.
Pompa traci przepływ z powodu uszkodzeń mechanicznych.
Pompa zbiornika tworzy wir i zasysa powietrze.
Odwiert wymaga dłuższego czasu regeneracji pomiędzy cyklami operacyjnymi.
Częściowa utrata zanurzenia może być szkodliwa nawet zanim pompa całkowicie wyschnie.
Woda i powietrze mogą być pobierane naprzemiennie, powodując niestabilne ciśnienie, wibracje i szybkie zmiany obciążenia silnika.
Woda podczas pracy pompy spełnia kilka funkcji.
Jest to pompowane medium, ale może również przyczyniać się do:
Chłodzenie silnika
Smarowanie łożysk
Stabilność hydrauliczna
Odprowadzanie ciepła z wewnętrznych elementów pompy
Stabilne warunki ciągu
Chłodzenie uszczelnień mechanicznych w odpowiednich konstrukcjach
W przypadku utraty przepływu wody funkcje te są ograniczone lub zanikają.
Możliwe konsekwencje obejmują:
Silnik głębinowy zwykle przekazuje ciepło do otaczającej poruszającej się wody.
Jeśli poziom wody spadnie zbyt mocno, silnik może stracić swoje środowisko chłodzące. Nawet jeśli silnik pozostaje częściowo zanurzony, niewystarczający ruch wzdłuż jego powierzchni może spowodować wzrost temperatury.
Wiele łożysk i tulei pomp wiertniczych wykorzystuje wodę do smarowania i chłodzenia.
Praca z powietrzem, niewystarczającą ilością wody lub mieszaniną powietrza i wody może zwiększyć tarcie i zużycie.
Niektóre konstrukcje pomp głębinowych wykorzystują uszczelnienia mechaniczne, których chłodzenie zależy od otaczającej cieczy.
Praca na sucho może spowodować przegrzanie i uszkodzenie powierzchni uszczelniających.
Wielostopniowa pompa otworowa przeznaczona jest do pracy z wodą przepływającą przez jej wirniki i dyfuzory.
Utrata przepływu może zmienić rozkład ciśnienia wewnętrznego i warunki ciągu. Powtarzające się cykle pracy na sucho mogą skrócić żywotność łożysk wzdłużnych i elementów hydraulicznych.
Powietrze dostające się do wlotu może wytworzyć niestabilne siły hydrauliczne.
Pompa może powodować wahania przepływu, hałas i wibracje, które mogą spowodować uszkodzenie:
Łożyska pompy
Łożyska silnika
Złącza
Połączenia wznoszące-główne
Wsporniki kabli elektrycznych
Sprawdź zawory
Gdy pompa zacznie pobierać powietrze, przepływ i ciśnienie tłoczenia mogą spaść.
System sterowania może zareagować wielokrotnym uruchamianiem pompy lub zwiększaniem prędkości VFD, co pogorszy sytuację, jeśli nie zostanie uwzględniona logika suchobiegu.
Pompa może dostarczyć więcej wody, niż studnia jest w stanie wyprodukować w sposób zrównoważony.
Na przykład pompa może początkowo zapewniać wymagany przepływ podczas pobierania wody zmagazynowanej wewnątrz obudowy. Jeśli dopływ warstwy wodonośnej nie będzie w stanie utrzymać tego tempa, poziom wody będzie nadal spadać.
Pompa może wówczas osiągnąć poziom zabezpieczenia przed suchobiegiem, mimo że jej wydajność hydrauliczna jest normalna.
Jest to przede wszystkim problem dobrej wydajności i doboru pompy.
Statyczny poziom wody mierzony jest w czasie, gdy studnia znajduje się w stanie spoczynku.
Po uruchomieniu pompy poziom wody zwykle spada do poziomu dynamicznego lub pompującego. Różnica polega na wykorzystaniu studni.
Zainstalowanie pompy wyłącznie w oparciu o statyczny poziom wody może spowodować niedostateczne zanurzenie podczas pracy.
Podczas sprawdzania głębokości montażu i ryzyka suchobiegu należy zastosować ustabilizowany dynamiczny poziom wody przy wymaganej szybkości pompowania.
Poziom wody mierzony w porze deszczowej może nie odpowiadać najniższemu poziomowi oczekiwanemu podczas suchej pogody.
Warunki wód gruntowych mogą również ulec zmianie z powodu:
Susza
Zapotrzebowanie na nawadnianie
W pobliżu pompowanie
Zmiany w doładowaniu
Nowe studnie w tym samym poziomie wodonośnym
Długoterminowy spadek wód gruntowych
Zabezpieczenie przed suchobiegiem powinno uwzględniać najniższy wiarygodny poziom pracy, a nie tylko poziom obserwowany w dniu montażu.
Osad, osady mineralne, narośla biologiczne lub zanieczyszczenia mogą ograniczać przepływ wody przez sito studni lub wlot pompy.
Studnia może zawierać wodę, ale pompa może nie otrzymywać wystarczającego przepływu.
Ograniczenie może również zmienić prąd silnika i ciśnienie tłoczenia, powodując objawy podobne do spadającego poziomu wody.
Pompa zainstalowana zbyt płytko może zostać odsłonięta w przypadku spadku dynamicznego poziomu wody.
Zainstalowanie go głębiej może zwiększyć dostępne zanurzenie, ale nadmierna głębokość stwarza inne zagrożenia, w tym:
Zmniejszona odległość od dna studni
Większe narażenie na piasek i osady
Wyższe koszty rosnącego kabla głównego i kabla
Większe obciążenie zawieszone
Wyższe ciśnienie w dolnych odcinkach rur
Trudniejsze pobieranie
Możliwa instalacja pod ekranem produktywnym
Niedostateczne chłodzenie silnika przy napływie z góry
Głębokość instalacji musi równoważyć pokrycie wodą, geometrię studni, położenie ekranu, chłodzenie i prześwit od dołu.
Pompa zainstalowana w zbiorniku, zbiorniku lub otwartym zbiorniku wodnym może zasysać powietrze przez wir powierzchniowy, nawet jeśli wlot pozostaje poniżej normalnego poziomu wody.
Tworzenie się wirów zależy od takich czynników jak:
Zanurzenie nad wlotem
Przepływ pompy
Geometria zbiornika
Odległość od ścian i podłogi
Orientacja spożycia
Kierunek wejścia wody
W pobliżu pompy
Turbulencja
Sam czujnik poziomu może nie wykryć tego stanu, ponieważ w zbiorniku nadal znajduje się woda.
Niektóre odwierty zawierają rozpuszczony lub wolny gaz.
Gaz dostający się do pompy może zmniejszyć wydajność hydrauliczną i spowodować wahania prądu, ciśnienia i przepływu. Objawy mogą przypominać częściową pracę na sucho.
Należy ocenić źródło wody, czy nadal pojawia się powietrze lub gaz, nawet gdy zmierzony poziom wody pozostaje powyżej pompy.
Zabezpieczenie przed suchobiegiem należy rozpocząć od wiarygodnych danych ze studni.
Test pompowania może ustalić:
Statyczny poziom wody
Dynamiczny poziom wody przy zadanym przepływie
Obniżka
Odzyskiwanie po wyłączeniu
Czy poziom wody się ustabilizuje
Przybliżona pojemność odwiertu w warunkach testowych
Zmiany jakości wody lub zawartości piasku podczas pompowania
Należy zawsze rejestrować dynamiczny poziom wody wraz z szybkością pompowania i czasem, jaki upłynął.
Stwierdzenie takie jak „poziom wody wynosi 50 metrów” jest niekompletne, jeśli nie określa, czy pomiar jest statyczny czy dynamiczny i ile wody zostało przepompowanej.
Jeżeli poziom wody będzie nadal spadał przez cały czas trwania badania, proponowany przepływ operacyjny może nie być zrównoważony.
Kontrole pracy na sucho mogą zatrzymać pompę, ale nie mogą zwiększyć dopływu wody do studni.
Wybrany przepływ pracy powinien mieścić się w zweryfikowanych możliwościach operacyjnych odwiertu.
Unikaj wybierania pompy tylko dlatego, że może ona zapewnić wyższy maksymalny przepływ. Pompa przewymiarowana może:
Szybko obniż dynamiczny poziom wody
Powoduje częste wyjazdy na sucho
Zwiększ ruch piasku
Stwórz niestabilną jazdę na rowerze
Działaj z dala od jego efektywnego zasięgu
Wymagaj dławienia
Zwiększ obciążenie rozruchowe i elektryczne
Jeśli zapotrzebowanie jest tymczasowo wyższe niż zrównoważony przepływ ze studni, zbiornik magazynujący może zapewnić lepsze rozmieszczenie systemu.
Pompa studniowa może napełniać zbiornik z kontrolowaną szybkością, podczas gdy oddzielna pompa wspomagająca zapewnia zmienne lub szczytowe zapotrzebowanie.
Pompa musi znajdować się poniżej najniższego oczekiwanego dynamicznego poziomu wody przy minimalnym zanurzeniu określonym dla wybranego modelu.
Wymaganą głębokość należy sprawdzić względem:
Ustabilizowany dynamiczny poziom wody
Sezonowy spadek
Spadek w okresie szczytowego zapotrzebowania
Zakłócenia w pobliżu studni
Pozycja wlotu pompy
Całkowita długość pompy i silnika
Pozycja ekranu lub perforacji
Kierunek dopływu wody
Wymagania dotyczące chłodzenia silnika
Odległość od dna studni
Warunki piasku i osadu
Nie mylić głębokości ustawienia pompy z wysokością podnoszenia pompy.
Głębsze zainstalowanie pompy nie zwiększa bezpośrednio siły nośnej od poziomu pompowanej wody do punktu tłoczenia. Zmienia się głównie położenie pompy w studni i dostępne zanurzenie.
Przywołana instrukcja montażu SLAPK QJ stwierdza, że wirnik pierwszego stopnia powinien znajdować się co najmniej 2 metry poniżej dynamicznego poziomu wody, a dno silnika powinno znajdować się co najmniej 3 metry nad dnem studni. Zapewniają również specyficzny dla modelu limit zanurzenia poniżej poziomu wody statycznej.
Wartości te stanowią instrukcje produktu dla przywołanej konfiguracji QJ, a nie uniwersalne wartości graniczne dla każdej pompy odwiertowej. Potwierdź dokładne wymagania dotyczące zamówionej pompy i silnika.
Przewodzące elektrody poziomu są powszechnie stosowane w studniach wodnych.
Typowy układ może obejmować:
Elektroda zatrzymująca niskiego poziomu
Wyższa elektroda restartu
W razie potrzeby wspólna elektroda odniesienia
Przekaźnik poziomu w panelu sterowania
Gdy woda spadnie do poziomu zatrzymania, układ sterowania otwiera obwód silnika i zatrzymuje pompę.
Pompa nie powinna zostać ponownie uruchomiona, gdy tylko woda ponownie dotknie tej samej elektrody. Oddzielny poziom ponownego uruchomienia lub opóźnienie czasowe zapewniają histerezę i umożliwiają regenerację odwiertu.
Przydatność elektrody zależy od przewodności wody. Woda, kamień lub osady o bardzo niskiej przewodności mogą obniżyć niezawodność.
Dostawca powinien potwierdzić:
Materiał elektrody
Typ kabla
Napięcie sterujące
Zakres przewodności wody
Maksymalna długość kabla
Głębokość montażu
Odstęp pomiędzy elektrodami
Odporność na korozję i osady
Przełączniki pływakowe są szeroko stosowane w zbiornikach, studzienkach i zbiornikach.
Mogą zapewniać bezpośredni sygnał o niskim poziomie, ale często są niepraktyczne w wąskich odwiertach, ponieważ wymagają przestrzeni do swobodnego przemieszczania się.
Pływak może zostać zablokowany przez:
Rosnąca główna
Kabel zasilający
Zaciski kablowe
Cóż, obudowa
Inne czujniki
Turbulencja
Osad
Używaj pływaka tylko wtedy, gdy instalacja zapewnia odpowiedni prześwit, a urządzenie jest zatwierdzone dla cieczy i głębokości.
Zatapialny przetwornik ciśnienia może mierzyć słup wody nad czujnikiem.
Może zapewniać ciągłą informację o poziomie, a nie prosty sygnał o stanie mokrym lub suchym.
Zalety mogą obejmować:
Regulowane poziomy zatrzymania i ponownego uruchomienia
Ciągłe monitorowanie trendów
Zdalna telemetria
Sezonowe rekordy poziomu wody
Funkcje alarmowe
Dane z testu pompowania
Na wskazany poziom mogą mieć jednak wpływ:
Wysokość czujnika
Gęstość wody
Kompensacja ciśnienia atmosferycznego
Stan otworu wentylacyjnego kabla
Temperatura
Dryft kalibracyjny
Hałas elektryczny
Nieprawidłowa baza odniesienia
Przetwornik należy zamontować na znanej wysokości i zabezpieczyć przed bezpośrednimi uszkodzeniami mechanicznymi.
Silnik głębinowy zwykle pobiera mniej mocy, gdy pompa traci obciążenie hydrauliczne.
Elektroniczny przekaźnik zabezpieczający silnik może wykryć pracę na sucho poprzez monitorowanie:
Aktualny
Moc czynna
Współczynnik mocy
Obciążenie silnika
Obliczona kombinacja wartości elektrycznych
Ta metoda może być przydatna, ponieważ nie wymaga oddzielnego kabla poziomu wody w odwiercie.
Jednak niski prąd nie jest jednoznacznym dowodem pracy na sucho.
Podobne odczyty mogą wynikać z:
Zamknięte lub ograniczone spożycie
Uszkodzony wał pompy
Zużyte wirniki
Gaz dostający się do pompy
Nieprawidłowe napięcie
Nieprawidłowa częstotliwość VFD
Usterki silnika lub kabla
Praca pompy w nietypowym punkcie krzywej
Dlatego też próg ochronny należy uruchamiać na podstawie danych pomiarowych rzeczywistej pompy w normalnych warunkach pracy.
Nie kopiuj bieżących ustawień z innego silnika lub pompy.
Przełącznik przepływu lub przepływomierz może wykryć utratę dostarczania wody.
Jest to przydatne, gdy praca na sucho powoduje wyraźne zmniejszenie przepływu tłocznego.
Logika powinna uwzględniać krótki okres pomiędzy uruchomieniem silnika a stabilnym przepływem docierającym do czujnika. Bez odpowiedniego opóźnienia w uruchomieniu system może ulec awarii przy każdym uruchomieniu pompy.
Monitorowanie przepływu może również wykryć problemy, które może przeoczyć czujnik poziomu wody, w tym:
Zablokowany wlot
Zamknięty zawór
Uszkodzony wznoszący się główny
Zużycie pompy
Odwrotny obrót
Wejście powietrza lub gazu
Awaria mechaniczna
Sam sygnał przepływu może nie rozróżnić tych przyczyn, ale stanowi cenne potwierdzenie, że pompa wytwarza wodę.
Przełącznik ciśnienia tłoczenia lub przetwornik ciśnienia może wykryć nienormalną utratę ciśnienia.
Monitorowanie ciśnienia jest szczególnie przydatne w systemach, od których oczekuje się utrzymywania określonego ciśnienia tłoczenia.
Możliwe ograniczenia obejmują:
Zawór zwrotny może tymczasowo zatrzymać ciśnienie.
Zamknięty zawór może wytworzyć wysokie ciśnienie nawet przy braku przepływu.
Uszkodzona, wznosząca się magistrala może zmienić ciśnienie w nieprzewidywalny sposób.
Zmiany ciśnienia zależą od poziomu zbiornika i zapotrzebowania systemu.
Ciśnienie rozruchowe wymaga czasu na ustabilizowanie się.
Jeżeli jest to praktyczne, zabezpieczenie ciśnieniowe powinno być skoordynowane z sygnałami przepływu, prądu i poziomu wody.
Żadna metoda wykrywania suchobiegu nie jest idealna.
W przypadku ważnych instalacji komunalnych, przemysłowych, nawadniających lub przeciwpożarowych ochrona warstwowa może obejmować:
Przystanek przy niskim stanie wody
Zabezpieczenie silnika przed niedociążeniem
Alarm minimalnego przepływu
Alarm niskiego ciśnienia tłoczenia
Ochrona temperatury silnika
Maksymalna ochrona czasu pracy
Zdalne powiadamianie o usterkach
Liczne sygnały pomagają odróżnić spadający poziom studni od usterek elektrycznych, hydraulicznych i mechanicznych.
Logika sterowania powinna identyfikować stan, który spowodował wyłączenie, tak aby operatorzy nie uruchamiali wielokrotnie uszkodzonego systemu.
Czujnik niskiego poziomu powinien zatrzymać pompę zanim woda dotrze do wlotu.
Jego wysokość powinna uwzględniać:
Wymagane zanurzenie
Dokładność czujnika
Wahania poziomu wody
Turbulencje podczas pompowania
Pozycja wlotu pompy
Opóźnienie pomiędzy wykryciem stanu a zatrzymaniem silnika
Wymagania dotyczące chłodzenia silnika
Cóż, stopa zwrotu
Umieszczenie czujnika bezpośrednio obok wlotu nie zapewnia prawie żadnego marginesu bezpieczeństwa.
Wymaganą odległość należy określić na podstawie konstrukcji pompy i warunków studni, a nie na podstawie uniwersalnej odległości.
Jeżeli pompa zatrzyma się przy niskim poziomie wody i uruchomi się ponownie, gdy tylko woda podniesie się o kilka milimetrów, może przejść w tryb szybkiego włączania i wyłączania.
Powtarzający się rozruch może przegrzać silnik i rozrusznik, uniemożliwiając jednocześnie odpowiednią regenerację studni.
Stabilny układ sterowania zwykle wykorzystuje:
Oddzielne poziomy zatrzymania i ponownego uruchomienia
Zdefiniowany czas regeneracji
Zarówno różnica poziomów, jak i czas regeneracji
Poziom ponownego uruchomienia powinien być wystarczająco wysoki, aby zapewnić użyteczną objętość odzyskanej wody nad pompą.
Po przejściu na sucho odwiert potrzebuje czasu na regenerację.
Wymagane opóźnienie zależy od:
Cóż, plon
Średnica obudowy
Obniżka
Stopień odzysku warstwy wodonośnej
Przepływ pompy
Warunki sezonowe
Wymagany poziom ponownego uruchomienia
Nie wybieraj krótkiego opóźnienia tylko po to, aby szybko przywrócić usługę.
Jeśli pompa będzie wielokrotnie zatrzymywana po kilku minutach i uruchamiana ponownie z krótkim opóźnieniem, może działać nieprzerwanie w szkodliwym cyklu.
Zapisz pomiary odzysku podczas testu pompowania i wykorzystaj je do ustalenia realistycznego opóźnienia.
Nieograniczone automatyczne ponowne uruchomienie może ukryć poważny problem i narazić pompę na powtarzające się obciążenia.
Bezpieczniejsza sekwencja sterowania może:
Zatrzymaj pompę po wykryciu warunków pracy na sucho.
Zapisz lub wyświetl przyczynę.
Poczekaj na określony okres rekonwalescencji.
Upewnij się, że poziom ponownego uruchomienia lub inne warunki zostały spełnione.
Spróbuj uruchomić ponownie.
Sprawdź, czy prąd, przepływ i ciśnienie wróciły do normy.
Zablokuj system po określonej liczbie nieudanych prób.
Ostateczne ustawienia zależą od zastosowania i konsekwencji przerw w dostawie wody.
W przypadku systemów bez nadzoru odpowiedni może być alarm zdalny.
Napęd o zmiennej częstotliwości może kontrolować prędkość pompy, ale nie zapobiega automatycznie pracy na sucho.
Niektóre VFD oferują funkcje oparte na:
Niskie obciążenie silnika
Minimalna moc
Odchylenie ciśnienia
Szacowanie przepływu
Tryb uśpienia
Sekwencja napełniania rur
Wykrywanie suchej pompy
Funkcje te należy skonfigurować dla aktualnej pompy i zakresu roboczego.
Przy zmniejszonej prędkości normalny prąd i moc silnika mogą być już niskie. Nieprawidłowo ustawiony próg może powodować uciążliwe wyłączenia lub nie wykrywać utraty wody.
Recenzja powinna zawierać:
Minimalna dozwolona prędkość pompy
Minimalny ciągły przepływ
Chłodzenie silnika przy niskiej prędkości
Normalne obciążenie w całym zakresie prędkości
Logika nastawy ciśnienia
Opóźnienie wykrywania suchobiegu
Uruchom ponownie sekwencję
Maksymalna liczba prób ponownego uruchomienia
Nie zwiększaj w sposób ciągły prędkości VFD, aby utrzymać ciśnienie, gdy poziom wody w studni spada. Może to przyspieszyć wypłatę.
Czujniki wiertnicze działają w tym samym wymagającym środowisku, co kabel pompy.
Kabel czujnika może być narażony na:
Ciągłe zanurzenie
Ciśnienie hydrostatyczne
Abrazja
Docisk zacisku kablowego
Chemia wody
Zakłócenia elektryczne
Naprężenia związane z instalacją i wyciąganiem
Używaj wodoodpornego kabla i zatwierdzonych złączy podwodnych.
Tam, gdzie jest to wymagane, należy oddzielić przewody czujnika od przewodów zasilających silnika, aby zmniejszyć zakłócenia elektryczne. Postępuj zgodnie z instrukcjami producenta układu sterowania i czujnika dotyczącymi uziemienia i ekranowania.
Kable czujników należy zabezpieczyć tak, aby ich nie zmiażdżyć i nie powinny przenosić ciężaru zawieszonego na pompie.
Urządzenie zabezpieczające przed suchobiegiem nie jest kompletne, dopóki nie zostanie przetestowane w kontrolowanych warunkach.
Uruchomienie powinno sprawdzić:
Popraw wysokość czujnika
Dokładne wskazanie poziomu
Właściwy sygnał stopu
Czas wyłączenia silnika
Poziom ponownego uruchomienia
Opóźnienie odzyskiwania
Maksymalna liczba prób ponownego uruchomienia
Ustawienie niedociążenia
Progi przepływu i ciśnienia
Wyjście alarmowe
Zdalne powiadomienie
Prawidłowy opis usterki
Funkcja resetowania ręcznego
Zapisz normalne wartości operacyjne, w tym:
Statyczny poziom wody
Dynamiczny poziom wody
Przepływ pompy
Ciśnienie tłoczenia
Woltaż
Prąd silnika na każdej fazie
Moc silnika, jeśli jest dostępna
Czas pompowania przed stabilizacją
Odzyskiwanie poziomu wody po wyłączeniu
Te wartości bazowe znacznie ułatwiają przyszłe rozwiązywanie problemów.
Czujniki i przekaźniki mogą z czasem ulec uszkodzeniu lub dryfować.
Przegląd okresowy powinien obejmować:
Działanie czujnika poziomu
Stan elektrody
Ruch pływający
Kalibracja przetwornika ciśnienia
Działanie przepływomierza lub przełącznika przepływu
Ustawienie przekaźnika niedociążenia
Transmisja alarmu
Zaciski panelu sterowania
Izolacja kabla czujnika
Uruchom ponownie synchronizację
Przegląd historii wydarzeń
Jeśli system nigdy się nie wyłącza, nie oznacza to, że zabezpieczenie działa. Przetestuj zgodnie z procedurą producenta sprzętu, unikając celowego uszkodzenia lub uruchomienia pompy na sucho.
Operatorzy powinni zbadać takie warunki, jak:
Zmienne ciśnienie tłoczenia
Spadek przepływu podczas cyklu pompowania
Powietrze na wylocie
Nagłe zmniejszenie prądu
Powtarzające się wycieczki na niskim poziomie
Wydłużenie czasu regeneracji
Wibracje lub hałas pompy
Zawartość piasku wzrasta po uruchomieniu
Ciśnienie nie osiąga wartości zadanej
Prędkość VFD rośnie, podczas gdy przepływ maleje
Częste automatyczne restarty
Nie resetuj wielokrotnie zabezpieczenia bez ustalenia przyczyny.
Poziom statyczny nie pokazuje spadku wywołanego przez pracującą pompę.
Przekaźnik zabezpieczający nie może zapewnić niezrównoważonej wydajności pompowania odpowiedniej dla studni.
Pompa może już pobierać powietrze, zanim układ sterowania ją zatrzyma.
Studnia może nie odzyskać wystarczającej ilości wody, aby utrzymać kolejny cykl operacyjny.
Powtarzające się cykle pracy na sucho mogą uszkodzić silnik, rozrusznik i pompę.
Niski prąd może wynikać z kilku usterek hydraulicznych lub mechanicznych.
Normalne obciążenie różni się w zależności od silnika, modelu pompy, wysokości podnoszenia, przepływu, napięcia i prędkości.
Ustawienie, które sprawdza się w porze deszczowej, może być nieodpowiednie podczas suszy.
Zwiększa to narażenie na osady i może utrudniać przepływ wody chłodzącej.
Tuleja przepływowa poprawia ścieżkę wody chłodzącej. Nie utrzymuje poziomu studni ani nie zastępuje kontroli suchobiegu.
Nieprawidłowe okablowanie, umiejscowienie czujnika lub ustawienia przekaźnika mogą pozostać niezauważone, dopóki poziom w studni nie spadnie.
Załóżmy, że pompa odwiertowa musi zasilać zbiornik magazynujący irygację.
Próba pompowania wykazała, że poziom w odwiercie stabilizuje się na wymaganym przepływie w normalnych warunkach, ale spodziewany jest sezonowy spadek.
Projektant powinien:
Potwierdź najniższy oczekiwany dynamiczny poziom wody.
Sprawdź, czy wybrany przepływ pompy jest zgodny ze zrównoważonym uzyskiem ze studni.
Wybierz głębokość osadzania, która utrzymuje wymagane zanurzenie.
Trzymaj silnik bezpiecznie nad dnem studni i strefą osadu.
Zamontować czujnik zatrzymania niskiego poziomu z odpowiednim marginesem nad wlotem.
Zainstaluj oddzielny czujnik ponownego uruchomienia lub zdefiniuj zweryfikowane opóźnienie przywracania.
Skonfiguruj zabezpieczenie przed niedociążeniem na podstawie zmierzonych danych normalnego silnika.
Po każdym uruchomieniu należy potwierdzić przepływ wylotowy.
Ogranicz liczbę prób automatycznego ponownego uruchomienia.
Wyślij alarm, jeśli pompa nie może przywrócić normalnego przepływu.
Rejestruj poziom wody, prąd, przepływ i ciśnienie podczas uruchamiania.
Przejrzyj ustawienia w porze suchej.
Układ ten wykorzystuje czujnik poziomu jako główne zabezpieczenie oraz sygnały obciążenia i przepływu silnika jako potwierdzenie.
Przekaż następujące informacje dostawcy pompy i sterownika:
Kompletny model pompy i silnika
Wymagany przepływ i wysokość podnoszenia
Cóż, głębokość
Głębokość montażu pompy
Statyczny poziom wody
Dynamiczny poziom wody
Przepływ i czas trwania próby pompowania
Cóż, dane odzyskiwania
Minimalna średnica wewnętrzna obudowy
Przedziały ekranowane lub perforowane
Pozycja dopływu wody
Odległość od silnika do dna studni
Temperatura wody
Zawartość piasku
Napięcie silnika, częstotliwość i prąd znamionowy
Metoda uruchamiania
Model VFD, jeśli dotyczy
Istniejące czujniki poziomu
Długość kabla czujnika
Szczegóły przepływomierza lub czujnika ciśnienia
Wymagany czas ponownego uruchomienia
Dozwolone automatyczne próby ponownego uruchomienia
Wymagania dotyczące zdalnego monitorowania
Obowiązujące normy elektryczne i wodno-kanalizacyjne
Większość konwencjonalnych pomp odwiertowych nie jest przeznaczona do pracy na sucho. Utrata wody może pogorszyć chłodzenie i smarowanie oraz spowodować poważne uszkodzenie układu hydraulicznego lub silnika.
Może zapewnić przydatną ochronę, ale zmiany prądu lub mocy mogą mieć kilka przyczyn. W przypadku systemów krytycznych korzystne jest połączenie monitorowania elektrycznego z sygnałem poziomu wody, przepływu lub ciśnienia.
Powinien zatrzymać pompę, zanim woda osiągnie minimalny dozwolony poziom zanurzenia. Dokładna wysokość zależy od poboru pompy, wymagań producenta, wahań poziomu wody i opóźnienia wyłączenia.
Opóźnienie powinno opierać się na zmierzonym zachowaniu odwiertu. Nie ma jednego czasu ponownego uruchomienia odpowiedniego dla każdego odwiertu.
Tylko wtedy, gdy odpowiednie funkcje zabezpieczające są prawidłowo skonfigurowane i zweryfikowane. VFD nie może dostarczać wody, jeśli uzysk ze studni jest niewystarczający.
Może zapewnić dodatkowe zanurzenie, ale nie zwiększa wydajności studni. Nadmierna głębokość może zwiększyć ryzyko osadów, ciśnienia, chłodzenia i instalacji.
Nie. Tuleja przepływowa kieruje wodę wzdłuż silnika w celu chłodzenia. Nie może zapobiec dynamicznemu spadkowi poziomu wody poniżej pompy.
Możliwe przyczyny to niewystarczająca wydajność odwiertu, krótkie opóźnienie odzyskiwania, czujniki umieszczone zbyt blisko siebie, nieprawidłowe ustawienia niedociążenia lub usterka hydrauliczna lub elektryczna.
Automatyczne ponowne uruchomienie może być właściwe, jeśli odwiert normalnie się regeneruje, ale powinien wykorzystywać zweryfikowane opóźnienie, potwierdzenie odpowiedniej ilości wody i limit nieudanych prób ponownego uruchomienia.
Niezawodna ochrona przed suchobiegiem zaczyna się od prawidłowego zaprojektowania pompy i studni.
System powinien:
Potwierdź wydajność studni poprzez dane dotyczące pompowania.
Wybierz przepływ pompy, jaki może wytrzymać studnia.
Użyj dynamicznego poziomu wody do zaplanowania głębokości montażu.
Utrzymywać wymagane przez producenta zanurzenie.
Utrzymuj silnik nad dnem studni i strefą osadu.
Zatrzymaj pompę, zanim wlot zacznie pobierać powietrze.
Zapewnij odpowiedni czas regeneracji.
Ogranicz powtarzające się automatyczne restarty.
Monitoruj poziom, obciążenie silnika, przepływ lub ciśnienie, stosownie do potrzeb.
Przetestuj i udokumentuj ustawienia zabezpieczeń.
Nie należy polegać na jednym ogólnym ustawieniu przekaźnika ani zakładać, że przebywanie pod wodą gwarantuje bezpieczną pracę.
Ostateczną ochronę należy zaprojektować dla konkretnej pompy, silnika, reakcji studni, panelu sterowania i harmonogramu pracy.
Wyślij do SLAPK wymagany przepływ i wysokość podnoszenia, głębokość studni, statyczny i dynamiczny poziom wody, dane z testów pompowania, głębokość ustawienia pompy, średnicę obudowy, napięcie, częstotliwość, metodę rozruchu i preferowany układ zabezpieczeń.
Nasi inżynierowie mogą polecić odpowiednią pompę odwiertową QJ lub SP i dostarczyć dane dotyczące silnika, instalacji i sterowania wymagane do przeglądu zabezpieczenia przed suchobiegiem.
Skontaktuj się z firmą SLAPK, aby uzyskać zalecenia dotyczące pompy odwiertowej i zabezpieczenia
Wyślij zapytanie bezpośrednio do nas
english
français
Deutsch
Italiano
Русский
Español
português
Nederlandse
ελληνικά
日本語
한국
العربية
हिन्दी
Türkçe
indonesia
tiếng Việt
ไทย
বাংলা
فارسی
polski